Tweede maand in Rwanda!

De vorige update is nu al een tijd geleden en sindsdien hebben we weer veel nieuwe dingen gedaan en meegemaakt!

Naast het doen van onderzoek lopen we ook stage en dat houdt in dat we land en water gerelateerde projecten bezoeken. Gelukkig heeft de stichting een uitstekend samenwerkingsverband met zowel COFORWA als Ugama wat ervoor heeft gezorgd dat we al heel wat interessante projecten bezocht hebben!

Op 14 maart bezochten we samen met Jospeh, de executive officer van COFORWA,  een training over het concept permagarden dat samen georganiseerd werd met het Amerikaanse PeaceCorps. Deze training bestond uit 2 dagen: op de eerste dag de werd de theorie uitgelegd en op de tweede dag werd deze in praktijk gebracht.
Naast dat het leuk was om te zien hoe zoiets in het echt gaat was het ook heel interessant. Door de permagarden en de technieken die daarbij worden toegepast, worden kleine boeren in staat gesteld om het hele jaar door gewassen te verbouwen, zowel in natte als het droge seizoen.

2 dagen later stond er een training over soap manufacturing op het programma in het afgelegen Ngogorero. Na een flinke tocht werden we heel vriendelijk ontvangen en de eerste vraag die gesteld werd was of we getrouwd waren en kinderen hadden. Tot hun (blije) verrassing bleek dit niet het geval.
Ook deze training werd georganiseerd door COFORWA en opnieuw was Jospeh aanwezig. Deze keer had hij ook iemand voor ons meegenomen die redelijk Engels kon en optrad als vertaler.
De training begon met gebed en een voorstelronde, waar opnieuw gevraagd werd om de burgerlijke staat, om vervolgens door de verschillende organisatoren verder ingeleid te worden in het onderwerp.
Meteen daarna gingen we door met het echt maken van de zeep wat in totaal drie dagen in beslag zou nemen. Al met al heel mooi om te zien hoe zoiets simpels en praktisch zo belangrijk kan zijn.

Toen we op een dag door Muhanga liepen kwamen we langs het kantoor van WASAC (Water and Sanitation Company) en besloten, geheel impulsief, een kijkje te gaan nemen.
Binnen 2 minuten zaten we aan het bureau bij vice-voorzitter genaamd Patrick. We spraken af om op een later moment een tour te doen langs de infrastructuur van WASAC en zo geschiedde. Gedurende een middag vullend programma bezochten we het stuwmeer, pompstation, waterzuiveringsinstallatie en het distributiecentrum en leerden zo van alles over de haken en ogen van het leveren van drinkwater aan een grote stad als Muhanga.

Tot slot bezochten we een gezamenlijk project van COFORWA, Ugama en het Belgisch Protos in Gasagara dat inmiddels is afgerond. Het gebied had te maken met veel land en waterproblemen en dus besloten deze organisaties om hun krachten te bundelen en de perfecte vallei te creëren. Tijdens de rondleiding werden alle onderdelen van het project getoond, denk hierbij aan terrassen, irrifgatiesystemen, maar ook latrines, roof water harvesting installaties en verbeterde fornuizen en moestuinen.

Verder zijn we druk bezig met ons onderzoek. Thijs heeft zijn questionnaire inmiddels afgerond en laten vertalen en gaat volgende week beginnen met het afnemen van interviews. Tim is druk bezig met het doen van de zowel chemische als biologische watermetingen en wordt hierbij vergezeld door de lokale jeugd die op het moment vakantie heeft.

We zijn nu sinds vier dagen aan het reizen en hierover zullen we later uitgebreid verslag doen.

Groeten van de wazungu uit Rwanda!

P.S. De foto’s volgen later

Stage in Ndiza: de eerste weken

Op dinsdag 21 februari kwamen we rond acht uur `s avonds aan in een regenachtig maar warm Kigali, waar Monique ons al stond op te wachten. De eerste twee nachten verbleven we in Kigali waar we allerlei praktische zaken moesten regelen. Op donderdag vertrokken we richting Muhanga, het voormalige Gitarama. Hier hadden we verschillende afspraken met ICK, Coforwa en Ugama. ICK, Institute Catholique de Kabgaye, is een hogeschool die ons gaat begeleiden bij het doen van ons onderzoek. Coforwa en Ugama zijn organisaties die zijn gespecialiseerd in het uitvoeren van land- en waterprojecten. Ook zij helpen ons bij het uitvoeren van ons onderzoek en bieden ons een mogelijkheid aan hun projecten te bezoeken. We werden door deze erg hartelijk en enthousiast ontvangen.

Twee blanke ‘Muzungu’ de mee doen aan Umuganda, de maandelijkse community-werk dag, leverde heel wat verbaasd kijkende gezichten op

Aan het eind van de dag vertrokken we richting Kiyumba, naar de Kanyanza Parochie waar we tijdens onze tijd in Rwanda voornamelijk zullen verblijven. Ook hier werden we erg gastvrij ontvangen en voelden we ons snel thuis. Naast de twee priesters die hier normaal gesproken wonen, verblijven er momenteel ook nog twee priesters in opleiding. Deze zijn meer van onze leeftijd, wat het nog gezelliger maakt. Daarnaast helpen ze ons zo veel mogelijk met het onder de knie krijgen van de Franse taal en af een toe een woordje in het lokale Kinyarwanda.

Georganiseerd door de parochie werd een stuk helling vol gezet met jonge eucalyptus boompjes. Deze bomen groeien vrij snel en kunnen na tien jaar lucratief worden geoogst.

Tot nu toe zijn we vooral bezig met het integreren in de Rwandese cultuur en dagelijks leven en het verkennen van het gebied waar we uiteindelijk ons onderzoek gaan uitvoeren. Dit zorgt er voor dat we regelmatig bijzondere gesprekken hebben met lokale Afrikanen, prachtige wandelingen maken en bijna dagelijks potjes voetballen met kinderen van de nabijgelegen scholen. Daarnaast nam Paul, een expert in het gebied, ons mee op een tweedaagse tour met zijn 4×4, wat ons meer specifieke kennis van het gebied opleverde.

Tijdens onze tour met Paul gingen we hoog de bergen in, waar we dit prachtige uitzicht hadden

Omdat de internetverbinding in de parochie dermate slecht is, gaan we af en toe met de bus of de motor-taxi naar Muhanga, om bijvoorbeeld te werken aan ons onderzoek. We kunnen hier verblijven in het tweede huis van Monique, die deel uitmaakt van de jumelage, de vriendschapsband tussen deze regio en gemeente Wageningen.

We zijn nu bijna drie weken in Rwanda, tot nu toe bevalt alles bijzonder goed. Mensen zijn erg gastvrij, spontaan en vriendelijk en alles is voor ons tot in de puntjes geregeld: complimenten hiervoor aan de stichting! Het wordt zo ongeveer tijd om echte stappen te gaan zetten met ons onderzoek. We houden jullie op de hoogte!

Groeten van uit Rwanda!

Tim en Thijs

Rwanda’s drone flights begin

Wie weet gaan drones ook in Ndiza bloed en plasma brengen. Superinteressante ontwikkeling. En duidelijk een geval van de wet van de remmende voorsprong.

Make Wealth History

In October 2014 I wrote about how drones could be a leapfrog technology. A year later, plans were unveiled for the world’s first drone port, to be build in Rwanda. A year on again, and Rwanda clocks up another milestone: the world’s first regular commercial drone flights are underway.

When I last looked in on this story, the Rwandan government was drawing up a legal framework for drone flights, and a commercial partner was needed to take on the task of regular flights. Both of those things are now in place. The Rwandan government has done its legislative homework, and tasked an American company called Zipline to operate the drones. No word yet on Norman Foster’s drone port, but I see the concept for it was tested earlier this year at the Venice Biennale, so presumably it’s on its way.

The new drone service delivers blood…

View original post 89 woorden meer

Whatsappen met Rwanda

Communicatie tussen Wageningen en Ndiza verloopt via e-mail en whatsapp. Ik leg uit hoe dit werkt.

We hebben uiteraard elkaars e-mailadres. Een keer per drie maanden sturen wij vanuit hier en zij vanuit daar een e-mail met daarin een overzicht van het nieuws van die drie maanden. Hiermee houden we elkaar goed op de hoogte en dat is nodig. Deze mails gaan naar alle leden, zowel daar als hier, zodat iedereen weer bij is.

Afgezien van deze driemaandelijkse uitwisseling, verloopt de e-mailcommunicatie niet altijd zoals we willen. Vaak duurt het lang voordat er antwoord komt op een vraag van ons en dat frustreert ons soms enorm. Dat komt, denk ik, omdat een e-mail langs alle leden van de stichting  (hier) of comite (daar) moet voordat hij verstuurd kan worden. Bij ons gaat dat sneller dan bij hen, ten eerste omdat wij met minder zijn en ten tweede omdat wij meer achter de laptop zitten.

Nee, dan de whatsappgroep. Iedereen, zowel daar als hier, heeft een mobieltje. Die van hen doen niet onder onder die van ons. Het mobieltje is HET communicatiemiddel op het platteland in Rwanda, waarmee mensen ook bankieren en winkelen. En dat is logisch in een gebied met slechte of geen vaste telefoonlijnen. 

De whatsappgroep gebruiken we voor de dagelijkse communicatie. Vragen van ons gaan bijvoorbeeld over een projectvoorstel waarvan het budget nog niet helemaal duidelijk is. We stellen die vraag kort en snel en hebben dezelfde dag informeel antwoord. Met typfouten, vooral van onze kant eerlijk gezegd, en zonder lange uitweidingen. Iedereen aan beide kanten kan de whatsappberichten lezen. 

Dit werkt. Een whatsappgroep is ideaal voor stedenbanden en particuliere initiatieven. Ik kan het iedereen die samenwerkt met een kleine club op het platteland in Afrika aanraden. Is 

Ook MBO-ers naar Ndiza?

De inzet van praktijkstudenten van de Wageningen UR wordt in Ndiza zeer gewaardeerd. Omdat het aanbod daarvan beperkt is, zijn we gaan denken en praten over mogelijkheden hoe we tot meer inzetten van studenten kunnen komen, niet alleen van academisch-, maar ook van andere niveaus. Daartoe hebben we contact gezocht met de Aeres groep, een samenwerkingsverband van scholen in de groene sector, met vestigingen onder andere in Wageningen (STOAS) en Barneveld (PTC+). Lees verder Ook MBO-ers naar Ndiza?

Hoe schep je een vriendschapsband tussen Rwanda en Nederland?

wandklokHoe creeer je een wederzijdse relatie tussen Ndiza in Rwanda en Wageningen in Nederland? We willen een relatie die het financieren vanuit Wageningen van ontwikkelingsprojecten in Ndiza overstijgt. De doelstelling van de band is immers vriendschap tussen de inwoners daar en hier. Lees verder Hoe schep je een vriendschapsband tussen Rwanda en Nederland?

Studenten op stage in Ndiza

Misschien wel de leukste manier waarop wij de relatie tussen Wageningen en Ndiza levendig houden, is de inzet van studenten van Wageningen UR. Regelmatig reizen studenten uit Wageningen af naar Ndiza voor een stage of een onderzoek. Ze wonen in een dorp temidden van de inwoners van Ndiza.

Tijdens hun verblijf leren ze mensen kennen en maken ze vrienden. En, minstens zo belangrijk, de mensen in Ndiza leren hen kennen. Ik weet wel zeker dat ze spreken over de verschillen tussen onze culturen, maar ook over de overeenkomsten. De verschillen zijn groot, maar mensen zijn we allemaal. Lees verder Studenten op stage in Ndiza

vriendschap tussen Wageningen in Nederland en Ndiza in Rwanda